ພະມຽນຣານຕ່າຊື່ (Mian Ran Da Shi / ຜີກະສັດອະສຸລະໜ້າໄໝ້)
ມີເຂົາຄູ່ຢູ່ເທິງຫົວ, ປາກພົ່ນໄຟລຸກ, ໜ້າຂຽວແຂ້ວແຫຼມ. ພະກວນອິມມະຫາສັດ ເພື່ອປາບຜີຮ້າຍອະສຸລະທີ່ດຸຮ້າຍ ຈຶ່ງໄດ້ແປງກາຍສະເພາະເປັນຮ່າງແທ້ຂອງຜີກະສັດອະສຸລະ ເຊິ່ງເປັນນາຍແຫ່ງພິທີກູ້ຜີກາງເດືອນເຈັດ ທີ່ຜີຮ້າຍທັງປວງມາເພິ່ງພາ.
ຕົ້ນກຳເນີດຈາກຄຳພີ ແລະ ສືບທອດມະຫາກາບ
ຕາມຄຳພີ ‘ທາຣະນີກູ້ເປຕະປາກໄຟ’ ກ່າວໄວ້ວ່າ: ພະອານົນນັ່ງສະມາທິຢູ່ໃນປ່າ ໄດ້ເຫັນຜີກະສັດອະສຸລະໜ້າໄໝ້ປາກົດຕົວ ພົ່ນໄຟອອກມາ ແລະເຜິຍແຂ້ວໃຫ້ເຫັນ. ພະອົງນີ້ແທ້ຈິງແລ້ວຄືພະໂພທິສັດກວນອິມ ຜູ້ຟັງສຽງເພື່ອກູ້ຄວາມທຸກ ເພາະຮູ້ດີວ່າຮູບລັກທີ່ມີເມດຕາອ່ອນໂຍນທຳມະດາບໍ່ສາມາດຂົ່ມຂູ່ອະສຸລະທີ່ດຸຮ້າຍໃນອະພາຍພູມໄດ້ ຈຶ່ງສະແດງຮູບກາຍທີ່ໂກດຮ້າຍຮ້າຍກາດຢ່າງສຸດຂີດ ເພື່ອປາບຄວາມຮ້າຍດ້ວຍຄວາມຮ້າຍ.
ພະລັງທາງວິນຍານ ແລະ ພອນປົກປ້ອງປາບສິ່ງອັບມົງຄົນ
ຄຸມຄອງວິນຍານລອຍ ຜີຮ້າຍ ແລະໝູ່ອະສຸລະ ທີ່ດຸຮ້າຍບໍ່ມີລະບຽບ ທັງໃນໂລກຄົນເປັນແລະໂລກຜີ. ໃນໂລກມະນຸດ ຖືອຳນາດໃຫຍ່ໃນພິທີກູ້ຜີກາງເດືອນເຈັດ ປາບປາມສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍຕາມບ້ານເຮືອນ ພະຍາດປະຫຼາດ ແລະເຫດການຜີສາງໃນເຮືອນຮ້າຍ ປ່ຽນຄວາມດຸຮ້າຍໃຫ້ເປັນຄວາມສະຫງົບຮື່ນເຢັນ.
ພິທີບູຊາ, ວັດຖຸສອດຄ້ອງ ແລະ ການປັບຈິດໃຈ
ເມື່ອຍ່າງຄົນດຽວກາງຄືນ ຫຼື ຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ມີອາກາດຊຸ່ມຊື່ນ ແລະ ອຳມະຫຼົບ, ໃຫ້ຈິບປາກວ່າ ‘ນາໂມ ມຽນຣານ ດາຊີ’, ນຶກພາບເຫັນນ້ຳທິບອັນບໍລິສຸດຂອງພະໂພທິສັດກວານອິມປະກົດຂຶ້ນຢູ່ເທິງຫົວຂອງພະຍາຜີ, ຕົນເອງຄືມີກະດັງເພັດຄຸ້ມຄອງຕົວ, ສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍທັງຫຼາຍຖອຍໜີ.
ດ້ວຍໄຟແຫ່ງພະນັກຮົບຢາງບໍລິສຸດ, ຊຳລະລ້າງສິ່ງກີດຂວາງອັນມືດມົວໃນເສັ້ນທາງຊາຕາ
ໂດຍການຄິດໄລ່ບາຈື່ ເພື່ອຊອກຫາຕຳແໜ່ງຂອງຄົນຈອບທຳລາຍໃນປີນັ້ນ ແລະ ການຂັດກັນກັບໄທສຸຍ, ໃສ່ເຄື່ອງປົກປ້ອງຫີນສີດຳຢາງບໍລິສຸດ, ປ່ຽນພະລັງແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ຊະນະໃຫ້ກາຍເປັນກິດຈະການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ແຕກສະຖານການໄດ້ທັນທີ