ສຳພາຣາອະສຸຣະຣາຊາ (Śambara)
ໜຶ່ງໃນພະອະສຸຣະຣາຊາທັງສີ່ແຫ່ງພຸດທະສາສະໜາ ຜູ້ມີສະໄໝວ່າ ‘ກະສັດແຫ່ງພາບລວງ’. ຊຳນານໃນການໃຊ້ມະຫາພາບລວງອັນບໍ່ອາດຄິດໄດ້ ເພື່ອກັບສະຫຼັບການຮັບຮູ້ລະຫວ່າງຝ່າຍເຮົາແລະຝ່າຍສັດຕູ, ສ້າງຜົນງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນສົງຄາມສະຫວັນ, ແລະວັດຊະຣະຍານຖືວ່າພະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງທີ່ທຳລາຍພາບລວງ.
ຕົ້ນກຳເນີດຈາກຄຳພີ ແລະ ສືບທອດມະຫາກາບ
ຕາມຄຳບັນທຶກໃນຄຳພີ ກະສັດສຳພາຣາມີອິດທິພົນໃນການສູ້ຮົບທີ່ແປກປະຫຼາດຮ້ອຍປະການ, ສາມາດເຮັດໃຫ້ສັດຕູທີ່ເຂັ້ມແຂງຕົກຢູ່ໃນພາບລວງທີ່ຂ້າຟັນກັນເອງ. ໃນຫຼັກຄຳສອນຂອງວັດຊະຣະຍານ ພະອົງຖືກຕີຄວາມວ່າເປັນ ‘ໃຊ້ພາບລວງຕ້ານພາບລວງ’, ພະຍຸດທະເທບຜູ້ມີປັນຍາແລະພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເຫັນທະລຸທຸກຮູບລັກອັນປອມແປງຂອງໂລກ.
ພະລັງທາງວິນຍານ ແລະ ພອນປົກປ້ອງປາບສິ່ງອັບມົງຄົນ
ຮັບຜິດຊອບ ‘ການແກ້ໄຂຄວາມຂັດແຍ່ງທາງກົດໝາຍ, ປ້ອງກັນການຫຼອກລວງທາງການຄ້າ, ທຳລາຍຄວາມຍຶດຕິດທາງຈິດໃຈ’. ສາມາດເຮັດໃຫ້ຄົນຊົ່ວທີ່ພະຍາຍາມວາງອຸບາຍໃສ່ເຈົ້າ ວຸ່ນວາຍຕົວເອງແລະຜິດພາດໄດ້ຕະຫຼອດ.
ພິທີບູຊາ, ວັດຖຸສອດຄ້ອງ ແລະ ການປັບຈິດໃຈ
ເມື່ອຖືກຄົນອື່ນໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ ຫຼື ຖືກຟ້ອງຮ້ອງຢ່າງບໍ່ເປັນທຳ, ຈົ່ງປິດຕາສະມາທິຄິດຕຶກຕອງວ່າ ‘ທຸກສັງຂານທີ່ຖືກປຸງແຕ່ງລ້ວນເປັນດັ່ງຄວາມຝັນ, ພາບລວດ, ຟອງ ແລະ ເງົາ’, ແລ້ວອາໄສພະລັງຂອງກະສັດສະພາລາ ໃຫ້ແຜນຮ້າຍຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້ຕົກກັບຕົວເອງ.
ດ້ວຍໄຟແຫ່ງພະນັກຮົບຢາງບໍລິສຸດ, ຊຳລະລ້າງສິ່ງກີດຂວາງອັນມືດມົວໃນເສັ້ນທາງຊາຕາ
ໂດຍການຄິດໄລ່ບາຈື່ ເພື່ອຊອກຫາຕຳແໜ່ງຂອງຄົນຈອບທຳລາຍໃນປີນັ້ນ ແລະ ການຂັດກັນກັບໄທສຸຍ, ໃສ່ເຄື່ອງປົກປ້ອງຫີນສີດຳຢາງບໍລິສຸດ, ປ່ຽນພະລັງແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ຊະນະໃຫ້ກາຍເປັນກິດຈະການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ແຕກສະຖານການໄດ້ທັນທີ