शिव
ພະສິວະ (ພະເຈົ້າສິວະ)
ມີຕາທີສາມປະກົດຢູ່ໜ້າຜາກ, ຜົມມັດປະດັບດ້ວຍດວງເດືອນໃໝ່ ແລະ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ຖືສາມງ່າມ, ນັ່ງສະຫງົບຢູ່ຍອດພູໄກລາດ, ຄຸ້ມຄອງການທຳລາຍ, ການກຳເນີດໃໝ່ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນອັນສູງສຸດແຫ່ງຈັກກະວານ.
ຕົ້ນກຳເນີດຂອງເວດ ແລະ ພາວະພະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ
ລິງຄະແຫ່ງແສງສະຫວ່າງປະຖົມກຳເນີດທີ່ອະຈິນຕະຍະ (ໂຊຕິລິງຄະ), ອາຈານໂຍຄະຜູ້ກ້າວຂ້າມເວລາ ແລະ ອະວະກາດ (ອາດິໂຍຄີ), ຄຸ້ມຄອງພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການປ່ຽນແປງ.
ໜ້າທີ່ສັກສິດ ແລະ ການສົມທຽບກັບເທວະດາດາວເກົ້າອົງ
ທຳລາຍມາຍາທາງວັດຖຸ ແລະ ຄວາມຍຶດໝັ້ນໃນຕົນເອງ, ລະລາຍໂຄງສ້າງກຳມະເກົ່າ, ປະທານສະຕິປັນຍາອັນບໍລິສຸດ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ສອດຄ່ອງກັບຄວາມລັບແຫ່ງຊີວິດ ແລະ ຄວາມຕາຍຂອງດວງອາທິດ ແລະ ດວງເສົາໃນນະວະເຄາະ.
ມົນສັກສິດ ແລະ ການສະມາທິອ້ອນວອນ
ॐ नमः शिवाय
oṃ namaḥ śivāya
ການອອກສຽງສວດມົນ:ໂອມ ນະມະ ສິວາຍະ
ປະສານກັບການນັ່ງສະມາທິດ້ວຍຈັກກະຣະຄໍ ແລະ ຈັກກະຣະລະຫວ່າງຄິ້ວອັນເລິກເຊິ່ງ, ເຜົາໃຫ້ໝົດສິ້ນອະວິຊຊາ ແລະ ຄວາມຄິດຟຸ້ງຊ່ານທັງໝົດ, ປ່ຽນອາລົມທາງລົບໃຫ້ເປັນການຕື່ນຮູ້ທາງຈິດສຳນຶກອັນບໍລິສຸດ.
ປົດລັອກຜັງດາວກຳເນີດໂຫຣາສາດເວທິກຂອງເຈົ້າ (Kundli)
ຜ່ານການຈັດຜັງດາວດ້ວຍອາຍະນາມສະລາຮີຣີຄວາມຖືກຕ້ອງສູງ ກຳນົດດາວວິນຍານຂອງເຈົ້າ (Atmakaraka), ຕຳແໜ່ງນັກຂັດຕະຣະຂອງດວງຈັນ (Nakshatra) ແລະການປົກປ້ອງຈາກວິນຍານປະຈຳຕົວຂອງເຈົ້າ.