ຄໍແດງຫນີກາງຄືນ · ກະໂຫລກບິນບໍ່ມີກາຍຜີສາງ
ໃນເວລາກາງເວັນຄືຄົນທຳມະດາ, ຕົກກາງຄືນຫົວຈະແຍກອອກຈາກຄໍ ແລະ ຫູຈະກາຍເປັນປີກບິນອອກໄປນອກປ່ອງຢ້ຽມ, ກ່ອນຮຸ່ງເຊົ້າຕ້ອງກັບມາຕິດຄໍຄືນ.
ຕົ້ນກຳເນີດຂອງຄຳພີ ແລະ ອຳນາດມືດແຫ່ງມະຫາວ່າງ
ນິທານຂອງຊົນເຜົ່າຕ່າງປະເທດບູຮານໃນພາກໃຕ້ຂອງຈີນ ແລະ ພາກຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້, ຜູ້ທີ່ຖືກສາບແຊ່ງດ້ວຍວິຊາຕັດຫົວ ຫຼື ມີພະລັງປະຫຼາດຕັ້ງແຕ່ເກີດ, ເມື່ອນອນຫຼັບໃນຍາມຄືນ, ຫູທັງສອງຂ້າງຈະກາຍເປັນປີກ, ຫົວຈະພາທໍ່ອາຫານ ແລະ ກະເພາະອາຫານບິນເຂົ້າໄປໃນປ່າດົງເພື່ອຊອກຫາອາຫານ.
ຮູບຮ່າງເກີດຈາກຈິດ ແລະ ໂອກາດສັງຫານຈາກການກາຍພັນ
ສາມາດເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຄົນໄດ້ຢ່າງງຽບໆໃນຕອນກາງຄືນ, ດູດເລືອດຄົນ ແລະ ແມງໄມ້, ຮ່າງກາຍທີ່ບໍ່ມີຫົວສາມາດທຳທ່າຕາຍປອມໄດ້.
ພິທີຟ້າຜ່າເພື່ອລຶບລ້າງສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ການສະທ້ອນແສງແຫ່ງຕົນເອງ
ເມື່ອຫົວອອກໄປ, ໃຫ້ໃຊ້ຜ້າຫົ່ມໜາ ຫຼື ກະທະທອງແດງຄວ່າສ່ວນທີ່ຖືກຕັດຂອງຄໍ, ເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າຫົວບໍ່ສາມາດກັບມາໄດ້, ວິຊາຜີສາງບິນຈະຖືກທຳລາຍ ແລະ ຕາຍທັນທີ.
ສວມໃສ່ອາວຸດບູຊາຢາງບໍລິສຸດ ເພື່ອຊຳລະລ້າງສິ່ງເປິເປື້ອນໃນກາຍ ແລະ ໃຈ
ຜ່ານເມັດພະລິນສະຫວັນຂອງ YuanYu (ຮຸ່ນຊວນໝິງໄທຈີກັນສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍປ້ອງກັນຄົນຊົ່ວ), ຄຳສາບທອງຂອງລາວຈ້າວ ແລະ ການສອບຖາມຮົ່ມຂອງຍຸງ, ປ່ຽນພະລັງຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ເປັນປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່.