ຄວາມແຄ້ນຂອງແມ່ຍິງທີ່ເສຍລູກ · ລົດຜີຮ້ອງກາງຄືນທີ່ຂູດລູກ
ນົກກາງຄືນຫົວເກົ້າທີ່ເກີດຈາກຄວາມແຄ້ນຂອງຜູ້ຕາຍຍ້ອນເກີດລູກບໍ່ອອກ. ຫຸ້ມຂົນເປັນນົກ, ຖອດຂົນເປັນຜູ້ຍິງ, ກາງຄືນລັກເດັກນ້ອຍຂອງຄົນອື່ນມາດູດເລືອດແລະຊີວິດ.
ຕົ້ນກຳເນີດຂອງຄຳພີ ແລະ ອຳນາດມືດແຫ່ງມະຫາວ່າງ
ໃນຮີດຄອງຜີສາງຂອງແຖບດິນຈູບູຮານ, ແມ່ຖືພາທີ່ຕາຍຍ້ອນເກີດລູກບໍ່ອອກຖືກຖືວ່າເປັນຜີຮ້າຍຕາຍໂດຍບັງເອີນ, ວິນຍານບໍ່ກັບສູ່ຍົມໂລກ, ກາຍເປັນນົກປະຫຼາດ, ຮ້ອງໄຫ້ຄືເດັກນ້ອຍໃນທ້ອງຟ້າກາງຄືນ, ຊອກຫາເດັກນ້ອຍຕາມບ້ານຊາວບ້ານທົ່ວໄປມາເລ້ຽງ.
ຮູບຮ່າງເກີດຈາກຈິດ ແລະ ໂອກາດສັງຫານຈາກການກາຍພັນ
ບິນເລື່ອນຢ່າງງຽບໆໃນຄືນມືດ, ເລືອດທີ່ມີພິດຮ້າຍແຮງຫຼຸດລົງໃສ່ເຄື່ອງນຸ່ງກໍດຶງເອົາວິນຍານຄົນໄດ້, ປ່ຽນກາຍເປັນຜູ້ຍິງທີ່ໜ້າສົງສານເພື່ອຫຼອກລໍ້ໃຫ້ຄົນເປີດປະຕູ.
ພິທີຟ້າຜ່າເພື່ອລຶບລ້າງສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ການສະທ້ອນແສງແຫ່ງຕົນເອງ
ຢ່າຕາກເຄື່ອງນຸ່ງເດັກໄວ້ໃນເດີ່ນບ້ານຕອນກາງຄືນ; ແຂວນດາບໄມ້ທ້າວສີແດງແກ່ ແລະຫຼຽນຫ້າຈັກກະພັດໄວ້ທີ່ປະຕູຫ້ອງເດັກ, ນົກກູໂຮ່ຢ້ານແສງໄຟຢາງບໍລິສຸດຈຶ່ງຖອຍໜີໄປເອງ.
ສວມໃສ່ອາວຸດບູຊາຢາງບໍລິສຸດ ເພື່ອຊຳລະລ້າງສິ່ງເປິເປື້ອນໃນກາຍ ແລະ ໃຈ
ຜ່ານເມັດພະລິນສະຫວັນຂອງ YuanYu (ຮຸ່ນຊວນໝິງໄທຈີກັນສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍປ້ອງກັນຄົນຊົ່ວ), ຄຳສາບທອງຂອງລາວຈ້າວ ແລະ ການສອບຖາມຮົ່ມຂອງຍຸງ, ປ່ຽນພະລັງຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ເປັນປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່.