《ສຸຍີຈີ້》·《ຊົວເສນຈີ້》
ນ້ຳວິນຍານທະເລເລິກ · ໄຂມັນແສງເດືອນ • ເທບພະຜີວັງນ້ຳ
ທະເລສີຂຽວທໍຜ້າໄໝ · ນ້ຳຕາກາຍເປັນໄຂ່ມຸກເທບທະເລ
ຊາວທະເລຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນທະເລເລິກທາງໃຕ້. ຖັກຜ້າມັງກອນທີ່ບໍ່ປຽກນ້ຳ, ເມື່ອເສົ້າໃຈຫຼາຍ ນ້ຳຕາກາຍເປັນໄຂ່ມຸກກົມ.
ຕົ້ນກຳເນີດຂອງຄຳພີ ແລະ ອຳນາດມືດແຫ່ງມະຫາວ່າງ
ເທພະນາງງາມທະເລໃນນິທານຈີນບູຮານ. ມັກລອຍຂຶ້ນມານອນຢູ່ເຮືອນຊາວບ້ານ, ເວລາລາກ່ອນອອກ ຂອບໃຈເຈົ້າເຮືອນ ເອົານ້ຳຕາເປັນໄຂ່ມຸກຕອບແທນ, ນ້ຳມັນຈາກນາງ ຈູດໄຟໄໝ້ບໍ່ມີວັນດັບ.
ຮູບຮ່າງເກີດຈາກຈິດ ແລະ ໂອກາດສັງຫານຈາກການກາຍພັນ
ຖັກຜ້າມັງກອນກັນນ້ຳ ທົນທານຕໍ່ອາວຸດ, ນ້ຳຕາກາຍເປັນໄຂ່ມຸກຊັ້ນເລີດທັນທີ, ສັນຍານໃຕ້ທະເລ ແລະ ຄວາມໂປດປານຈາກເທວະດາທະເລ.
ພິທີຟ້າຜ່າເພື່ອລຶບລ້າງສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ການສະທ້ອນແສງແຫ່ງຕົນເອງ
ຊາວທະເລມີໃຈດີບໍລິສຸດ, ແຕ່ຖືກຊາວປະມົງລາບເກັ່ງຂ້າ ຈະກໍ່ຄື້ນຍັກພິກແຜ່ນດິນ; ນັກປະຕິບັດທຳ ຄວນຕິດຕໍ່ດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີ, ຢ່າມີໃຈໂລບຢາກໄຂ່ມຸກ.
ສວມໃສ່ອາວຸດບູຊາຢາງບໍລິສຸດ ເພື່ອຊຳລະລ້າງສິ່ງເປິເປື້ອນໃນກາຍ ແລະ ໃຈ
ຜ່ານເມັດພະລິນສະຫວັນຂອງ YuanYu (ຮຸ່ນຊວນໝິງໄທຈີກັນສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍປ້ອງກັນຄົນຊົ່ວ), ຄຳສາບທອງຂອງລາວຈ້າວ ແລະ ການສອບຖາມຮົ່ມຂອງຍຸງ, ປ່ຽນພະລັງຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ເປັນປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່.