《เปิ่นเฉากังมู่》·《เสินเซียนถงเจี้ยน》
ดินคุนโบราณ · สิ่งมีชีวิตอินทรีย์แห่งความโกลาหล • วัตถุอาถรรพ์แห่งธรณี
เนื้อเห็ดแห่งธรณีเส้นชีพจร · เขย่าดินสะเทือนวิญญาณบอด
ก้อนเนื้อเชื้อราที่มีชีวิตซึ่งขุดขึ้นมาจากใต้ดิน เมื่อตัดแล้วจะงอกใหม่ ผู้ที่ล่วงเกิน ‘ขุดดินบนหัวไท่สุย’ จะต้องพบกับเคราะห์ร้ายและภัยพิบัติเลือดในครอบครัว
ต้นกำเนิดคัมภีร์และไท่ซวี่อินซา
สารอินทรีย์ที่มีจิตวิญญาณซึ่งถูกฉายลงบนเปลือกโลกจากการโคจรของดาวพฤหัสบดี (ดาวปี) ไม่มีตา หู ปาก จมูก แต่มีกลไกการหายใจ เป็นกลุ่มเซลล์ของจิตสำนึกระดับลึกของโลก
รูปจากใจและภัยแปรเปลี่ยน
เซลล์สามารถฟื้นฟูและเพิ่มจำนวนได้ไม่จำกัด กลืนกินรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าโดยรอบ สาปแช่งผู้ทำลายรากฐานด้วยความโชคร้ายและล้มละลาย
คัมภีร์สายฟ้าแห่งลัทธิเต๋าปราบอัปมงคลและส่องเห็นธรรมชาติแห่งตน
เมื่อขุดพบไท่สุย ห้ามทิ้งหรือนำไปทำอาหาร ต้องบูชาด้วยน้ำสะอาดในที่ร่ม เชิญพระอาจารย์มาสักการะคาถาไท่สุยเพื่อแก้เคราะห์ แล้วส่งกลับสู่ดินลึก
สวมเครื่องรางหยางบริสุทธิ์ ชำระล้างมลทินกายใจ
โดยใช้ลูกปัดแห่งโชคชะตา YuanYu (รุ่นสฺวินหมิงไท่จี๋ ป้องกันสิ่งชั่วร้ายและคนไม่ดี) คาถาแสงทองแห่งเต๋า และการตั้งคำถามเงาของจุง เพื่อเปลี่ยนพลังงานด้านลบให้เป็นปัญญาอันยิ่งใหญ่