ป่าช้ากินสมอง · สัตว์กายมนุษย์หน้าศพสงคราม
ที่ทุ่งรบเก่าที่เลือดไหลนอง เกิดปีศาจซากศพที่มีรูปร่างคล้ายสัตว์แต่มีหน้ามนุษย์ มันดมกลิ่นความตายของทหารที่ตายในสงคราม กัดหัวกะโหลกดูดกินสมอง
ต้นกำเนิดคัมภีร์และไท่ซวี่อินซา
ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงถึงต้นราชวงศ์ชิง ซึ่งเป็นยุคที่วุ่นวายจากสงคราม จากซากศพทหารนับหมื่นนับแสนที่ถูกทิ้งไว้ในป่า เกิดจากการรวมตัวของพลังชั่วร้ายที่สุดในฟ้าดิน มันคลานเหมือนสุนัขดุร้าย มีใบหน้ามนุษย์ที่แห้งเหี่ยว เป็นอวตารแห่งความเสื่อมทรามของภัยสงคราม
รูปจากใจและภัยแปรเปลี่ยน
แอบเคลื่อนที่ได้รวดเร็วดั่งสายลมในกองศพในสนามรบ มีปากและเขี้ยวยาวที่สามารถกัดหมวกเหล็กกล้าแตกในพริบตา รับรู้ลมหายใจของผู้ที่กำลังจะตาย
คัมภีร์สายฟ้าแห่งลัทธิเต๋าปราบอัปมงคลและส่องเห็นธรรมชาติแห่งตน
แกล้งตายกลั้นหายใจ เอาหินอมไว้ในปาก เมื่อเจอมัน ควรใช้ดาบไม้ท้อบริสุทธิ์แทงตรงกลางหว่างคิ้วบนใบหน้ามนุษย์ หรือเผาสารหนูกับกระเทียมเพื่อขับไล่พลังมรณะที่เน่าเหม็น
สวมเครื่องรางหยางบริสุทธิ์ ชำระล้างมลทินกายใจ
โดยใช้ลูกปัดแห่งโชคชะตา YuanYu (รุ่นสฺวินหมิงไท่จี๋ ป้องกันสิ่งชั่วร้ายและคนไม่ดี) คาถาแสงทองแห่งเต๋า และการตั้งคำถามเงาของจุง เพื่อเปลี่ยนพลังงานด้านลบให้เป็นปัญญาอันยิ่งใหญ่